Przewodnik metodyczny do analizy wód

Spis treści
Wstęp; Uwagi o pobieraniu i przechowywaniu próbek wody; Przygotowanie próbek do analizy - oddzielanie zawiesin od roztworu metodą sączenia; Oznaczanie odczynu metodą potencjometryczną; Oznaczanie przewodności elektrolitycznej właściwej metodą konduktometryczną; Oznaczanie suchej pozostałości; Oznaczanie chemicznego zapotrzebowania tlenu (ChZT) metodą nadmanganianową; Oznaczanie jonów wodorowęglanowych metodą miareczkowania roztworem HCl; Oznaczanie jonów chlorkowych metodą miareczkowania argentometrycznego; Oznaczanie jonów siarczanowych metodą wagową; Oznaczanie jonów wapnia metodą wersenianową; Oznaczanie sumy jonów wapnia i magnezu metodą ersenianową. Twardość ogólna; Oznaczanie jonów sodu metodą emisyjnej spektrometrii płomieniowej; Oznaczanie jonów potasu metodą emisyjnej spektrometrii płomieniowej; Oznaczanie jonów ortofosforanowych kolorymetryczną metodą molibdenianową z kwasem askorbinowym jako reduktorem; Oznaczanie azotu azotanowego metodą kolorymetryczną z salicylanem sodu; Oznaczanie azotu amonowego metodą kolorymetryczną z odczynnikiem Nessiera; Obliczanie bilansu jonowego wody; Zestawienia tabelaryczne, wykresy i interpretacja wyników analizy wody; Interpretacje związane z oceną stopnia mineralizacji i bilansu jonowego; Ocena przydatności wody do picia; Ocena jakości wód powierzchniowych; Aneks l. Rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 4 maja 1990 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków, jakim powinna odpowiadać woda do picia i na potrzeby gospodarcze (załączniki); Aneks 2. Rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 5 listopada 1991 r. w sprawie klasyfikacji wód oraz warunków, jakim powinny odpowiadać ścieki wprowadzane do wód i do ziemi (załączniki); Bibliografia; Spis tabel i rysunków

Ze wstępu
Niniejszy Przewodnik jest przede wszystkim zbiorem roboczych instrukcji oznaczania najważniejszych wskaźników jakości wód różnego pochodzenia. Wskaźniki te obejmują zarówno cechy fizykochemiczne próbek (pH, przewodność elektrolityczna, sucha pozostałość, chemiczne zapotrzebowanie tlenu, twardość), jak i zawartości jonów składu podstawowego oraz składników w istotny sposób warunkujących troficzność wód (fosforanów, azotanów i jonów amonowych). Opisy proponowanych metod przygotowano opierając się głównie na Polskich Normach analizy wody i ścieków ustanowionych przez Polski Komitet Normalizacji, Miar i Jakości (obecnie Polski Komitet Normalizacyjny). W stosunku do oryginalnych opisów postępowania analitycznego są one znacznie skrócone i uproszczone. Ułatwia to korzystanie z Przewodnika osobom nie wyspecjalizowanym w analityce chemicznej. Przyjęto założenie, że badane wody nie są bezpośrednio odbieralnikami ścieków i nie zawierają nadmiernych stężeń substancji, które uniemożliwiałyby wykonanie poprawnych analiz bez stosowania dodatkowych procedur opisywanych w normach. W wątpliwych wypadkach zaleca się korzystanie z metod oryginalnych (spis odnośnych Polskich Norm zamieszczono w bibliografii). Przewodnik przeznaczony jest głównie dla osób prowadzących badania nad chemizmem wód naturalnych, powierzchniowych i podziemnych. Jednakże zaproponowane metody mogą służyć również do analizy wód i roztworów wodnych innego pochodzenia (np. roztworów glebowych, ekstraktów wodnych gleb i skał, oczyszczonych ścieków).