Wiek XX nazywany jest czasem kryzysu kaznodziejstwa z jednej strony, z drugiej zaś czasem narodzin i rozwoju współczesnego ruchu homiletycznego. Właśnie dostrzeżenie tego kryzysu i jego konsekwencji dla życia religijnego stało się od początku XX wieku impulsem do szukania sposobów odrodzenia przepowiadania słowa Bożego w Kościele. Następuje coraz większe zainteresowanie się kaznodziejstwem zarówno ze strony Magisterium Kościoła, jaki teologów, a efektem tego są rodzące się ruchy odnowy formalnej, następnie materialnej, w końcu teologicznej kościelnego przepowiadania. Pod ich wpływem,zwłaszcza odnowionego obrazu Kościoła na II Soborze Watykańskim, następuje proces przejścia od pojmowania kaznodziejstwa jako teorii wymowy kościelnej do teologii przepowiadania słowa Bożego.
Monografia ks. Tadeusza Lewandowskiego ukazuje, w jaki sposób idee odnowy kaznodziejstwa, obecne w Europie i Polsce, znalazły odbicie w wymiarze jednego środowiska kościelnego,środowiska homiletów włocławskich: W. Krynickiego, M. Nassalskiego, W.Mirskiego i M. Rzeszewskiego. Ich twórczość homiletyczna stanowi przykład właściwej recepcji tendencji ogólnokościelnych w wymiarze Kościoła lokalnego. Ta recepcja w dużej mierze polegała na przyjęciu i adaptacji do polskich warunków zachodniej myśli teologicznej. Poszczególni autorzy wykorzystali dostępne źródła poprzez ich tłumaczenie, akomodację, ubogacenie i ukonkretnienie dostosowane do potrzeb Kościoła w Polsce. Ich działalność otwarta na nauczanie Kościoła powszechnego i krytyczny odbiór refleksji teologicznej wyrastającej z tego nauczania przyczyniła się do kształtowania w Polsce odnowy kaznodziejstwa. Jest ona rzeczywiście odzwierciedleniem zachodzących przemian w pojmowaniu urzeczywistniania się podstawowej funkcji Kościoła, jaką jest przepowiadanie słowa Bożego.
Wykaz skrótów / 13
Wstęp / 15
R o z d z i a ł I
Nurty odnowy w kaznodziejstwie XX wieku / 27
1.1. Kaznodziejstwo na przełomie wieków – nurt neoscholastyczny / 27
1.2. Ruch retorycznej odnowy kaznodziejstwa – odnowa formy / 41
1.3. Odnowa treści przepowiadania – nurt kerygmatyczny / 50
1.4. Współczesne nurty odnowy kaznodziejstwa / 61
1.4.1. Próby teologicznego ujęcia kaznodziejstwa / 62
1.4.2. Biblijno-antropologiczny wymiar przepowiadania / 78
1.4.3. Soborowa wizja teologii przepowiadania / 88
R o z d z i a ł I I
Teoria wymowy kościelnej w twórczości W. Krynickiego
i M. Nassalskiego / 105
2.1. Elementy teorii kaznodziejstwa bpa Władysława Krynickiego / 105
2.1.1. Głosiciel słowa Bożego / 108
2.1.2. Źródła homiletyczne / 113
2.1.2.1. Pismo Święte / 114
2.1.2.2. Ojcowie Kościoła / 120
2.1.2.3. Wzory kaznodziejstwa rodzimego / 122
2.1.3. Postulaty praktyczne / 129
2.2. Postulaty homiletyczne M. Nassalskiego / 137
2.2.1. Zasadnicze kierunki teorii kaznodziejstwa / 138
2.2.2. Teoria misji i rekolekcji parafialnych / 152
2.3. Realizacja teorii wymowy w praktyce kaznodziejskiej Krynickiego
i Nassalskiego / 161
2.3.1. Formy twórczości kaznodziejskiej / 162
2.3.2. Źródła / 171
2.3.2.1. Pismo Święte / 171
2.3.2.2. Nauczanie Ojców Kościoła / 176
2.3.2.3. Magisterium Kościoła i święci / 179
2.3.2.4. Kaznodziejstwo rodzime / 181
2.3.3. Tematyka kazań / 182
2.3.3.1. Prawdy wiary / 182
2.3.3.2. Życie sakramentalne / 192
2.3.3.3. Zagadnienia moralne i społeczne / 201
2.3.4. Język i styl kazań / 207
2.4. Próba oceny / 211
R o z d z i a ł I I I
Odnowa formy i treści kazania w twórczości Władysława Mirskiego / 217
3.1. Teoria kaznodziejstwa / 218
3.1.1. Uwarunkowania historyczno-literackie / 218
3.1.2. Uwarunkowania teologiczne / 223
3.1.3. Postulaty homiletyczne / 225
3.2. Praktyka kaznodziejska / 229
3.2.1. Źródła i treść / 230
3.2.1.1. Ewangelia i człowiek / 230
3.2.1.2. Człowiek wezwany do świętości / 232
3.2.1.3. Wzrastanie do świętości / 234
3.2.1.4. Treści dogmatyczne / 235
3.2.2. Elementy formalne / 241
3.3. Próba oceny / 254
R o z d z i a ł I V
Teologiczne podstawy kaznodziejstwa w twórczościMariana R zeszewskiego / 257
4.1. Elementy teologii kaznodziejstwa / 258
4.1.1. Natura kaznodziejstwa / 259
4.1.2. Skuteczność kaznodziejstwa / 272
4.1.3. Podmiot kaznodziejstwa / 282
4.2. Biblijny wymiar kaznodziejstwa / 299
4.2.1. Pismo Święte żywym słowem Bożym / 2994.2.2. Pismo Święte w kaznodziejstwie / 302
4.2.3. Hermeneutyka biblijna w kaznodziejstwie / 309
4.3. Antropologiczny wymiar kaznodziejstwa / 317
4.3.1. Świat, w którym żyje słuchacz słowa Bożego / 318
4.3.2. Współczesny człowiek wyzwaniem dla kaznodziejstwa / 322
4.3.3. Kaznodziejstwo o strukturze antropologicznej / 334
4.4. Liturgiczny kontekst kaznodziejstwa / 339
4.4.1. Liturgia w kaznodziejstwie / 340
4.4.2. Homilia w liturgii / 346
4.5. Próba oceny / 352
Zakończenie / 361
Bibliografia / 367
Erneuerung der polnischen predigtlehre im Werk der Leslauer Homiletendes 20. Jahrhunderts. Von der T heorie der Kirchlichen R ede bis zurTheologie der Verkündigung (Zusammenfassung) / 385
Indeks osobowy / 391
Lewandowski Tadeusz
(ur. 1953) ukończył Wyższe Seminarium Duchownego we Włocławku w 1978 roku. W latach 1980–1983podjął studia specjalistyczne z homiletyki na Wydziale Teologii KUL uwieńczone obroną pracy doktorskiej, którą napisał pod kierunkiem ks. dra hab. Mieczysława Brzozowskiego pt. „Recepcja mariologii II Soboru Watykańskiego w kaznodziejstwie polskim w latach 1965–1980”.
W 1983 roku został zatrudniony jako wykładowca homiletyki w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku. Wykłady z tej dziedziny prowadził także w WSD w Toruniu, w Kazimierzu Biskupim i w punkcie konsultacyjnym Uniwersytetu Katolickiego Kardynała Wyszyńskiego w Płocku.
Od chwili utworzenia Wydziału Teologicznego w UMK w Toruniu prowadzi tam zajęcia jako adiunkt. Jest autorem wielu opracowań z zakresu przepowiadania słowa Bożego, zwłaszcza z zakresu kaznodziejstwa maryjnego. Jest członkiem Stowarzyszenia Homiletów Polskich, współpracuje z Komisją Języka Religijnego.
W diecezji włocławskiej pełnił funkcję prefekta studiów, a następnie wicerektora w Wyższym Seminarium Duchownym. Przez wiele lat był diecezjalnym ojcem duchownym i wikariuszem biskupim ds. formacji kapłańskiej. Pełnił także funkcję zastępcy dyrektora Studium Teologii we Włocławku. W 2001 roku mianowany kapelanem Jego Świątobliwości. Od 7lipca 2007 roku jest proboszczem parafii Miłosierdzia Bożego w Obrowie oraz wicedziekanem dekanatu lubickiego i ojcem duchownym w tymże dekanacie.
towar dostępny - 24h
